Ağladığımı kimseye söyleme anne Onlar beni güçlü biliyor Onlar beni en zor günümde bile ayakta biliyor Ben aslında gülerek geçirdiğim günün akşamı evde ağlarken Onlar benim içimin sızladığını yüreğimin yandığını bilmiyor....
Ağladığımı kimseye söyleme anne Onlar beni kral belliyor Onlar beni kızdımı dünya yakacak insan belliyor... Ben aslında onun gözlerine bile bakmaya kıyamazken onlar benim bir kız uğruna üzüleceğimi tahmin bile etmiyor...
Ağladığımı kimseye söyleme anne Onlar beni ağlamaz biliyor Onlar beni... üzüldümmü bulunduğum sehri bulutlar kaplar biliyor Ben aslında odama kapanıp sitem duygusuyla bir köşeye sinerken Onlar beni hiçbirşeyin sarsacağını akıllarının ucundan bile geçirmiyor...
Ağladığımı kimseye söyleme anne Onlar bunu hiç bilmiyor Onlar için ben en sağlam köprülerden daha sıkı bağlıyımdır hayata Ben aslında ölümle yaşam arasındaki ince çizgiden bir o yana bir bu yana giderken Onlar benim için HAYATIN BÜYÜK BİR HAYAL KIRIKLIĞI OLDUĞUNU BİLMİYOR.....
